Ndër të gjitha gjërat e sigurta majtas, më e sigurta është dyshimi!

eksperienca të tilla në vendin tonë me demokraci të brishtë, me liri qytetare ende të cunguara,  na ka ofruar vetëm Partia Socialiste, duke patur të qartë se edhe këtu rastet e përjashtimeve dhe të mospërfshirjes së opinioneve NDRYSHE nuk mungojnë. Situatë diametralisht e kundert ne kahun tjetër politik. Në partinë Demokratike komandon Njëshi dhe nuk njeh kurrë humbje. As në ’94-ën me humbjen e referendumit as në’97-ën, as në 2001-shin etj. duke patur, si rrjedhojë të njëjtin lider dhe asnjë zë kundër. Këta të fundit ose zhduken nga skena politike ose rikthehen nën urdhërat e Njëshit, të përulur dhe pa dinjitet.  Partia tjetër e rëndësishme në skenën politike Shqipëtare LSI-a, është një parti që predikon mirë por vepron si mos më keq. Një parti e re, lindur pikërisht nga zërat KUNDËR të së majtës, nën moton “një anëtar një votë”  dhe e vetë etiketuar si parti progresiste. Me humbjen e thellë të këtyre zgjedhjeve të fundit, në të cilat Meta premtonte të paktën 35 deputetë dhe fitoi vetëm 4 të tillë, jo vetëm nuk pati dhe nuk duket në horizont se do të ketë një dorheqje të kryetarit, por e ndoti edhe më keq emrin e mirë të kësaj partie me mbledhjen farsë të Konventës, dhe denigrimit, gati linçimit, të dy nënkryetarëve të partisë dhe zërave të tjerë KUNDËR.

Një karakteristikë e veçantë e popullit të majtë (simpatizantëve të së majtës) është skepticizmi, kërkimi i defektit dhe kritika brenda “llojit”, shpesh herë deri në vetë-asgjesim, duke lënë në harresë kritikën ndaj së djathtës që në rastin konkret është edhe në qeveri. Kjo vërehet qartë sidomos tek analistët me prirje të majta. Vështirë të shpjegohet ndryshe  lehtësia me të cilën gjatë fushatës elektorale, përpos kritikës ndaj qeverisë  kritikohej edhe opozita. Dikush duke parë në të një opozitë të dobët e dikush duke e konsideruar atë tepër agresive, qasje e cila lë në hije shënjestrën kryesore të një analisti, aq më tepër me prije të majta, që është Qeverisja e vendit, aq më tepër kjo e Sali Berishës. Për tu rikthyer në situatën pas zgjedhore, ku shihet cuditshëm një ngutje për të kërkuar përgjegjësitë brenda partisë duke lënë në hije ankimimin në Kolegjin Zgjedhor, që do të thotë mbajtje e premtimit të mbrojtjes së votës dhe leximin përfundimtar të rezultatit të zgjedhjeve.  

Ndërsa një analizë e pa infektuar nga skepticizmi do të shqetësohej më tepër për faktin se në Shqipëri për të dytën herë me radhë Berisha qeveris pa patur votën popullore, ndërsa e majta qëndron në opozitë edhe pse e ka këtë votë, dhe jo të kërkojë në pjatë kokën e humbësit i cili humbës nuk është . Një analizë e pa infektuar nga skepticizmi i majtë  do të shqetësohej që Berishën në pushtet në 2005-ën e solli njeri midis Nanos dhe Metës, sot sigurisht po e mban Meta, ndërsa vullneti i popullit është tjetërkund dhe jo të kërkojë kryqëzimin e Partisë Socialiste që për herë të parë pas krijimit të LSI-së eshtë forca kryesore në vend.

 

Onufri

Ndër të gjitha gjërat e sigurta majtas, më e sigurta është dyshimi!